Заңгерлердiң халықаралық одағының төрағасы Андрей Требков Н.Назарбаевқа «Фемида» сыйлығын не үшiн бердi?
Қола берiп, алтын алу үшiн
Ұялсын дегенi де...
Демократияның дамуыны үлес қосқаны үшiн
Адам құқығы көп тапталатын елдiң басшысы алатын сыйлық бұл...
АЙТЫЛҒАН СӨЗ
Қазір зиялы қауым арасында «Елім, жұртым!» деп ұрандаушылар саны басым. Олар бір қарағанда, қазаққа шын жанашыр тәрізді көрінеді. Алайда айналып келгенде, қазақ зиялыларында турашылдық жоқ. Ақиқатында, ұлттың мақсат-мүддесін көздейтін, ұлт үшін шыбын жаны шырқырайтын адам саусақпен санарлық. Осыны біліп отырған халық «біздің зиялыларымыз тым жалтақ» демегенде не дейді?
Бiздiң Қазақстан – көпұлтты, көпдiндi ел. Яғни, бiз – көпқырлы елмiз. Бiз осы өзiмiздiң көпқырлығымызды онан әрi дамытуымыз, көркейтуiмiз қажет. Бұл үшiн не iстеуiмiз керек?
Менiң ойымша, ең алдымен бiз жоғары бiлiктi, жоғары кәсiби, арнайы дипломы бар тамадалар даярлап шығаруымыз керек. ҚазҰУ-ден бе, жоқ әлде АГУ-ден бе, әйтеуiр елiмiздегi iрi оқу орындарының бiрiнен тамадалар даярлайтын арнайы факультет ашуымыз керек. Мен мұны неге айтып отырмын? Жақында ғана бiздiң бiр жақын қарындасымыз АҚШ-тың негрiне күйеуге шықты. “Негр” деп тiлiмiз үйренiп қалғаннан кейiн айтып жатырмын. Шын мәнiнде, бұларды “афроамерикандық” деп атайды. Мiне, осы екi жастың Алматыда
“Өмiрдiң мәнi неде?” дейсiз, ә? Шынында да, өмiрдiң мәнi неде? Мұны түсiндiру үшiн мысал келтiруiмiз керек. Мәселен, құдiреттi бiр күш адамдардың бәрiн көкөнiске айналдырып, яғни бiрiн – қиярға, екiншiсiн – помидорға, үшiншiсiн – бұршаққа, қалғандарын тағы да әр түрлi көкөнiске айналдырып, үлкен бiр банкiге салып, тұздап, консервiлеп тастады делiкшi.Содан бiр күнi әлгi құдiреттi күш салат жегiсi келiп, консервiленген банкiнi ашты делiк. Қолына шанышқы алып, банкiден ең бiрiншi қиярларды терiп алды.
Әйелi кешiгiп келген күйеуiнiң үстiнен ұзын қара шаш тауып алып: “Бәсе, түнделетiп қайда жүр десем...” – деп әлектi салыпты.Күйеуi әрбiр кешiккен сайын түрлi-түстi шашты қолға түсiрiп: “Боянатын, сыланатындармен қыдыратын болғансың ба?” – деп сойқанды салады. Келесiде шұқшиып iздеп, ақыры бiр тал ақ шаш тауып: “Ендi кемпiрлерге баратын болғансың ба?” – деп боздапты.Келесiде қанша шұқшиып iздесе де қолына шаш тұрмақ қылтанақ iлiнбейдi. Шаршап-шалдығып, ақыры амалдың жоқтығынан: “Ендi, таз әйелдермен жүрудi шығарыпсың, оңбаған!” – деп ойранды салыпты.
Менiңше, дүниеде қазақ болудан асқан қиын шаруа жоқ! Шын айтам. Сенбесеңiз дәлелдейiн.Қазақ қазiр кәдiмгiдей екi топқа бөлiнген. Бiрiншi топта кiлең – “қазақ емес қазақтар”. Осылардың қатарында болсаңыз, рахат ендi! Ұйқыңыз тыныш, жүйкеңiз бабында. Бұларды ұлттық рух, туған тiлдiң тағдыры, тағы да осыған ұқсас “ұсақ-түйек мәселелер” мазаламайды. Өзiмiз көп айта беретiн “патриоттық сезiм” деген дерттен бұлар ада. Тiптi керемет, қарап тұрсаң! Ал екiншi топтағы қазақ болсаңыз, онда бiттiм дей берiңiз!
Мекеменiң бастығы Ауыз Өңешов,
Өзiнiң орынбасары Көмекеймен кеңесiп,
Коррупцияға қарсы бiр жиын өткiзбекке,
Елдiң көзiн көп нәрсеге жеткiзбекке, бекiнiп,
Қарамағындағылардың мазасын кетiрiп,
Акушерка Альбина Степановна мұндай пәленi өзiнiң медициналық тәжiрибесiнде бұрын-соңды көрмеген болатын. Туа сала татардың халық әнiн нәшiне келтiре орындаған шақалақты көргенiңiз бар ма? Әрине, көрген емессiз. Ал Альбина Степановна көрдi. Көрдi де, есi шығып кеттi. Бiрақ, Альбина Степановна есiн тез жинап алды. Сөйттi де, жаңа ғана туылған сәбидiң бетiне шапалақпен салып қалды: – Бiрiншiден, бұл – филармония емес, әйелдер босанатын үй. Ереже бойынша сенiң қазiр емшек сұрауың керек.
Ойпырмайдың отбасы. Дастарқан басында аннан-мыннан келген он-он бес шақты қонақ. Қақ төрде сайрап, облыс орталығында тұратын Дайрабай, оның оң қол жағында Паттал, мына жағында сары сақалды Салмамбет отыр. Сосынғылары: Ақтанау, Амантүгел, Есенаман, Опырып, Далбағай, Топли, Әлеулiм, Маркен, Ноутбай, Ноутбек, Арлекино, Қалаулiм және ағайынды Быттыбай мен Сыттыбай. Қанша болды?
Шыңылтыр аяз. Тiзеден келетiн көбiк қар көпсiп жатыр. Қаланың ауасы да бүгiн ерекше тазарып кеткендей. Мәскеулiк студент Гарик Карапетянның осындай күндерi қар лақтырып ойнайтын жас күнi есiне түсiп кеттi де, жүрiп бара жатып жерден бiр уыс қар iлiп алды да, оны қасынан өте берген әйелдiң үстiне шашып жiбердi. Сол-ақ екен: – Ойбай! Бандиттер келiп қалды! Қапқаздың бандиттерi! Көмектесiңдер! Көме-ек-те-се көрiңдер! – деп, әлгi әйелдiң жер дүниенi көшiрiп, шыңғыра жөнелмесi бар ма. Оның үстiне әйелдiң аяғы тайып кетiп, құлап та қалды.
Бесiктен белi, еңбектен терi шықпай жатып, шiренген шенеунiктердiң ұл-қыздары, былайша айтқанда, “шикi жұмыртқалары” министрлiктерде орынбасар, әкiмшiлiктерде бiрiншi орынбасар, департамент, корпорация бастықтары болып, жалғанды жалпағынан басып, мемлекет қаржысын ойланбай шашып, қылмыс жасай қалса, шетелге қашып, дым бiлмесе де еңселерiн көтерiп жүр.
Қазақ сатирасының классигi Оспанхан Әубәкiровтiң жары Нұрсұлу Рақымжанқызының айтуынша, Осекеңнiң әлi баспа жүзiн көрмеген бiраз дүниелерi бар екен. “Егер мұның бәрiн жинастырсам, бiр кiтаптың көлемiндей болып қалады” дейдi Нұрсұлу жеңгей. Нұрсұлу Рахымжанқызы Осекеңнiң еш жерде жарияланбаған бiр топ өтiрiк өлеңiн “Сүзеген сөзге” ұсынды. Осекең бұл өлеңдердi кезiнде неге жариялатпаған? Бiздiң ойымызша, өнерге аса зор жауапкершiлiкпен қарайтын Осекең бұл өлеңдердi әлi де пiсiре түсудi, жетiлдiре түсудi ойластырған секiлдi. Бәлкiм, басқалай себептерi де болуы әбден мүмкiн...
